jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?

''Pochylona nad grobem płonący znicz stawiam. 

Drugą ręką milczące jeszcze kwiaty poprawiam. 

Wzrokiem tępym w marmurze obraz Twój maluję. 

Głosem szczerym, pokornym cicho szepcze- dziękuję...''

w sercu znów puste miejsce, 

był czas żeby przywyknąć, jednak za każdym razem żal

____________________________________________________________________________________________________________________

Cmentarz?

świątynia ciszy,

wiatr wichrzący

i

spokój,

tak gęsty jak mgła.

klęczymy wpatrując swoje przepełnione grzechem oczy w szary marmur, odmawiamy bezgłośnie pokuty, których ciężar wisi na duszy, odmawiamy modlitwy wypatrując rozgrzeszenia. za chwilę rozmawiamy ze sobą wspominając tych co odeszli choć i tak i tym razem nie rozwiążą naszych problemów, uciekamy więc wzrokiem od Boga, który ukryty za rogiem śmieje się z ludzkiej tchórzliwości

i odchodzimy z pochyloną głową. a łzy napełniają spojrzenia

/ dziś już tylko ciepłe łóżko ratuje moje skołatane serce