"witaj nieznajomy, pytanie do ciebie mam.
czy zdążę jeszcze wrócić, drogi dawno już zasypał czas.
za oknem cisza, cisza jaką znam.
taka przed burzą ,co zrywa dach.
za oknem szarość wchodzi w czerń
ty wciąż nie mówisz do mnie nic.
ściany się burzą, szyby pękają na raz
lecę w dół przez błędy wszystkich lat
widzę wyraźnie pełne rozczarowań twarze
a w oczach ból i gniew uśpionych zdarzeń
kłamałem więcej niż kiedykolwiek chciałbym przyznać,
a w mych żyłach płynęła krew zimniejsza niż stal.
dlatego dzisiaj jestem całkiem sam
mój nieznajomy, czy widzisz to co ja?
jak to możliwe, ze ktokolwiek ufał mi?
pozornie szczery, lecz nigdy tak jak dziś.
to samo miejsce, ten sam zmęczony strach.
wśród tłumu ludzi odbijam się od dna."
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz