amplituda uczuc

wszystko zawsze kończy się tak samo.
co robie źle ?
może nic nie robie dobrze?

znów... wszystko krąży zbyt szybko, gubię się i potykam. "kiedy jest dobrze, to jest dobrze, aż coś pójdzie źle - zadziwiające jak potrafimy wtedy niszczyć.."

"a miało być tak pięknie, miało nie wiać w oczy nam... miało być sto lat"

daje z siebie 101% a wszystko na nic

/ moja dusza jest gdzieś obok mnie, nie wiem, czego oczekuję, płacząc wieczorami. przecież nie litości, nie współczucia,  nie zrozumienia. może wyłącznie ciepłej dłoni i pary sympatycznych oczu? a może tylko pewności?

"tego chciałam zalanych łzami nocy właśnie to dostałam 

wciąż będę czekać na Twój znak, choć nadaremnie 

pomiędzy nami nie wydarzy się nic więcej 

tyle Twoich słów w głowie ciągle mam 

tyle pięknych słów, że uwierzyłam że już zawsze będzie tak."

siebie szukam znów